ONAJONIMGA - HUSANOVA, SABOHAT (FILOLOGIYA UFQLARI JURNALI, 2021)
Bir parchaligimdan to umrimning so’ngiga qadar meni ko’z qorachig’idek asrab avaylagan, onam, Go’daklik chog’imdan tunlarni bedor o’tkazgani yetmaganidek, bemor bo’lganimda ham boshimda parvona bo’lgan, onam. Har gal qo’llarini ko’kka ko’tarib o’zining sog’ligini emas, mening baxtimni tinmay so’ragan, onam. Bu dunyo qo’ygan sinov toshidan urilib qoqilsam meni suyab qolguvchi, tog’im, onam. Tug’ilgan kunida yoki bayramida bittagina gulni bersam ham bir dunyo sovg’a olgandek quvongan, onam. Kech kelsam yo’llarimga intizor bo’lib kutguvchi, vafodor, onam. Ba’zan bu hayotdan charchasam, boshimni ko’ksiga qo’yib, erkalab, sochlarimni silab-siypalab o’tirguvchi, mehribon, onam.